Jurema Brazylii
Kult Juremy reprezentuje najgłębszą i najbardziej intymną wartość plemiennych grup etnicznych północno-wschodniej Brazylii, rozproszonych głównie w stanach Pernambuco, Alagoas i Bahia; wśród których są Pankararu, Tusha, Guegue i Pimenteirahan.
Termin Jurema wskazuje przede wszystkim na nazwę niektórych roślin psychoaktywnych z rodzaju Mimosa szeroko rozpowszechnionych w Brazylii; Jest to zarówno nazwa napoju wywołującego wizje, jak i napoju, który ich nie powoduje; Może również odnosić się do świętego lasu lub miejsca, w którym odprawiane są określone rytuały, a nawet do melodii.
Szczególną cechą kultu tubylców Jurema jest jego tajemnica. Jest to kult misteryjny; Uczestnicy nie rozmawiają o tym z tymi, którzy nie uczestniczą bezpośrednio.
Żadnemu antropologowi nie udało się uczestniczyć ani szczegółowo poznać, co dzieje się w najbardziej intymnych obrzędach kultu; Tubylcy przywiązują dużą wagę do nieujawniania swoich tajemnic innym grupom plemiennym, a tym bardziej „białym”.
![](https://www.sinchisinchi.com/wp-content/uploads/2024/07/6Mimosa-Hostilis-Tepezcohuite-1024x585.webp)
Tradycyjne przygotowanie wina Jurema
Najpierw piłują korzeń lub korę łodygi mimozy, aby przygotować napój. Wśród Indian Kariri-Xoko te kawałki kory są wydobywane z okazów leśnych przez „wtajemniczonych”, mądrą starszyznę plemienia, w ramach ścisłego postu.
Korę następnie gotuje się przez długi czas w wodzie w specjalnie do tego celu wykonanym glinianym garnku, aż napój nabierze gęstej konsystencji i ciemnej barwy (Mota i Barros, 2002).
Następnie dodaje się go do „cachaça” (destylatu z trzciny cukrowej) lub czerwonego wina.
Produkt przechowywany jest w ciemnych pojemnikach, wykonanych z gliny lub szkła, przez różną liczbę dni. Końcowy efekt napoju może się znacznie różnić w zależności od preparatu.
![](https://www.sinchisinchi.com/wp-content/uploads/2024/07/5-Mimosa-Hostilis-Tepezcohuite-1024x1024.jpeg)
Historia
Napój ten był używany przez rdzenne plemiona Brazylii w swoich kultach na długo przed portugalską kolonizacją.
Najstarszy znany dotychczas dokument, który z pewnością odnosi się do juremy, pochodzi z inkwizycji, datowany na 16 września 1739 r., spisany na posiedzeniu Rady Misji w Pernambuco. W tym dokumencie zauważono:
„Szukano środków, aby zaradzić błędom, które zostały wprowadzone wśród rdzennej ludności, jak na przykład spożywanie pewnych napojów, które nazywają Jurema, w wyniku czego są oszukiwani i stają się ofiarami halucynacji”. (Medeiros, 2006, s. 8)
Po długiej historii, w kwietniu 2011 r. napój jurema został podany gubernatorowi stanu Paraíba, który przebywał z wizytą na oficjalnym spotkaniu z lokalnymi przedstawicielami rdzennej ludności w małych miasteczkach Baia da Traiçao (Sousa e Nascimento, 2011).
Napój psychoaktywny jest znany w Truka i Kambiwa (stan Pernambuco) jako „vino da jurema”.
Pankararu identyfikują napój jako „ajucá”; Atikum i Kambiwa nazywają to „anjucá”. Inne grupy nazywają ten napój po prostu „jurema”.